بسمه تعالى نمايش تصوير [ درباره آيت الله تهرانى ( ره ) ] پس از ورود نخستين به « قم » علىرغم صغر سن ، در منزل اغلب علماى عظام در آن زمان ، حضور مىيافتم و به علت آشنايى و سوابق آنان با والد ماجد ، مرحوم آيةاللّه سيد مرتضى خسروشاهى و اخوى معظم آيةاللّه سيد احمد خسروشاهى ، مورد مهر و محبت و لطف آن بزرگواران قرار مىگرفتم . يكى از اين علماى عظام كه در نخستين روزهاى ورود به قم ، خدمتشان رسيدم ، آية الحق استاد علامه سيدمحمدحسين طباطبائى تبريزى بود . شايد در دومين حضور در بيت الشرف ايشان ، سيد جليلى را كه با تواضع و احترام ويژه‌اى ، در محضر استاد علامه ساكت نشسته بود ، ديدم و اين سيد جليل و وقور ، مرحوم آية اللّه سيد محمد حسين حسينى تهرانى بود كه از خواص تلامذه علامه در سير و سلوك ، به شمار مىرفت و خود ايشان در اين رابطه اشاره مىكنند : . . . اوقاتى كه حقير در قم به تحصيل مشغول بودم ، استاد سلوكى ما فقط حضرت آية اللّه علامه بودند كه دستورات خاصى را مىدادند وجلسات چند نفرى مقرر مىفرمودند . « 1 » . . . چند ماهى طول نكشيد كه من به علت بيمارى ، مجبور شدم به تبريز مراجعت كنم و پس از معالجه ، شايد يك سال بعد ، به قم بازگشتم . . . و اين بار

--> ( 1 ) . روح مجرد ، ص 132